Artykuł sponsorowany
Jak dobrać frez trzpieniowy do metalu, gdy liczy się materiał, liczba ostrzy i sztywność układu

To samo narzędzie skrawające reaguje zupełnie inaczej na zmianę obrabianego stopu. Narzędzie, które w miękkim aluminium tnie płynnie i formuje długie wióry, w przypadku twardej stali nierdzewnej potrafi błyskawicznie stracić ostrość. Stal konstrukcyjna wymusza z kolei znaczne ograniczenie posuwu przy zachowaniu głębokiego wejścia. Takie różnice wynikają bezpośrednio z fizycznych właściwości, twardości oraz plastyczności obrabianego detalu. Świadomy dobór parametrów do specyfiki materiału pozwala ostatecznie uniknąć uciążliwych wibracji i przedwczesnego zużycia roboczej krawędzi.
Materiał narzędzia i geometria ostrzy
Narzędzia wykonane z klasycznej stali szybkotnącej HSS sprawdzają się bardzo dobrze podczas obróbki miękkich stopów. Stal szybkotnąca zachowuje swoje właściwości w warunkach, gdzie temperatura w strefie skrawania nie przekracza 600°C. Sytuacja zmienia się jednak przy twardszych detalach i wielogodzinnych cyklach maszynowych. Wtedy do gry wkraczają profesjonalne narzędzia ze spiekanego węglika, oznaczane w branży symbolem VHM. Węglik spiekany wytrzymuje ekstremalne obciążenia mechaniczne i temperatury przekraczające nawet 1000°C. Pozwala to operatorom na zastosowanie znacznie bardziej agresywnych prędkości CNC bez ryzyka przedwczesnego spalenia powierzchni.
Kolejnym determinującym czynnikiem pozostaje odpowiednia liczba krawędzi tnących. Ten parametr decyduje bezpośrednio o sprawności usuwania wióra oraz docelowej gładkości frezowanej powierzchni. Do obróbki miękkiego i bardzo plastycznego aluminium wykorzystuje się zazwyczaj warianty dwuostrzowe lub trzyostrzowe. Znacznie powiększony luz wiórowy zapobiega zatykaniu się rowków lepkimi resztkami materiału. Praca ze stalą nierdzewną wymaga zupełnie innej geometrii, opartej na wariantach czteroostrzowych lub wieloostrzowych. Częstszy kontakt mniejszych krawędzi z twardym detalem gwarantuje uzyskanie satysfakcjonującej gładkości, choć taki proces z reguły wymaga bardzo wydajnego układu chłodzenia.
Parametry skrawania a sztywność układu
Ustawienie zbyt wysokiej prędkości skrawania na twardym stopie natychmiast podnosi temperaturę w punkcie styku z detalem. Przegrzanie układu drastycznie osłabia strukturę węglika i skraca trwałość krawędzi skrawającej o kilkadziesiąt procent. Wartości referencyjne prędkości zależą ściśle od właściwości fizycznych materiału. Optymalna prędkość skrawania dla aluminium oscyluje w granicach od 200 do 600 m/min. Przy stali hartowanej ten parametr spada drastycznie do zaledwie 40-70 m/min. Rygorystyczne przestrzeganie określonych przedziałów zapobiega szybkiej deformacji plastycznej.
Posuw na ostrze wpływa z kolei na grubość formowanego wióra, co bezpośrednio przekłada się na obciążenie mechaniczne wrzeciona. Ścisła kontrola grubości wióra pozwala zachować stabilność wymiarową podczas obróbki dużych partii seryjnych. Przy miękkim aluminium posuw na poziomie 0,1 mm na ostrze daje równy i przewidywalny przebieg pracy. Twardsza stal wymaga bezwzględnej redukcji tego parametru, co skutecznie minimalizuje ryzyko wykruszenia pojedynczych zębów.
Wyzwaniem w obróbce metali pozostaje frezowanie na długim wysięgu. Znaczne odsunięcie narzędzia od wrzeciona mocno redukuje sztywność całego układu. Głębokość wejścia w materiał ogranicza się wtedy do zaledwie połowy lub jednej średnicy roboczej frezu. Taka asekuracja zapobiega powstawaniu niszczących drgań rezonansowych w maszynie.
Przedsiębiorstwo CNCArt FIOŁKA MAREK z Raciborza oferuje zaawansowane technologicznie frezy palcowe do metalu, dostarczając przemysłowi sprawdzone rozwiązania marki Kennametal. Narzędzia z cenionych linii produktowych HARVI oraz KOR projektuje się z myślą o agresywnym frezowaniu twardej stali nierdzewnej i wymagających stopów żaroodpornych na sztywnych numerycznych centrach obróbczych.
Osiągnięcie założonej wydajności technologicznej nigdy nie opiera się wyłącznie na katalogowej nazwie wybranego sprzętu. Rzeczywisty sukces produkcyjny zależy od precyzyjnego dopasowania parametrów do twardości materiału, fizycznej sztywności maszyny oraz narzuconego tempa skrawania. Zlekceważenie tych zmiennych zawsze skutkuje awarią wrzeciona lub zniszczeniem detalu. Odpowiednia analiza fizyki skrawania zauważalnie wydłuża żywotność węglika i poprawia ekonomikę każdej serii produkcyjnej.



